Fotografie als een regel uit een gedicht

Als fotograaf wil ik beelden maken die voelen als een regel uit een gedicht.

Die gedachte vormt de basis van mijn werk en mijn fotoseries.

Die emotie en gelaagdheid vormen de kern van mijn fotografie. Een beeld moet niet alleen gezien worden, maar ook iets oproepen, iets dat blijft hangen.

Mijn ontwikkeling in fotografie als een regel uit een gedicht

Door de jaren heen heb ik mijn koers steeds verder aangescherpt. Elk decennium bracht nieuwe inzichten, keuzes en richtingen. Niet alles werkte, maar juist daarin zit groei.

Met een open blik en vertrouwen in de toekomst blijf ik zoeken naar beelden die raken, beelden die passen binnen mijn manier van kijken: fotografie als een regel uit een gedicht.

Fotografie als een regel uit een gedicht: gevoel en verbeelding

Voor mij draait fotografie om gevoel, verbeelding en interpretatie.
Een beeld hoeft niet alles te verklaren. Net als een regel uit een gedicht mag het ruimte laten voor de kijker.

Ik wil dat mensen even stil blijven staan. Opnieuw kijken. Iets ontdekken wat er niet direct lijkt te zijn. Dit is voor mij de essentie van fotografie als een regel uit een gedicht.

Inspiratie voor mijn fotografie

Mijn inspiratie komt uit het dagelijks leven: een krantenartikel, een gesprek op straat, een boek, film of zelfs reclame.

Ook musea, fotografie-exposities en de natuur spelen een belangrijke rol. Ze helpen mij om te blijven kijken, te blijven twijfelen en mezelf te blijven ontwikkelen.

Die voortdurende verwondering vormt de basis voor beelden die voelen als een regel uit een gedicht.

Vrij werk en fotoseries

Fotografie is voor mij zowel werk als noodzaak. In mijn vrije werk en fotoseries onderzoek ik ideeën, verhalen en vormen.

Mijn eerste serie ontstond tijdens de coronaperiode en is geïnspireerd op de beroemde foto The Kissing Sailor van Alfred Eisenstaedt.

Een tweede serie, over de begrafenis van een mug, is speels, absurd en nog in ontwikkeling. Juist in dit vrije werk ontstaat ruimte voor experiment en verbeelding.

Hier zoek ik steeds opnieuw naar dat ene beeld dat voelt als een regel uit een gedicht. In dit proces blijft fotografie als een regel uit een gedicht mijn uitgangspunt.

Mijn visie op fotografie

Als fotograaf blijf ik mij ontwikkelen en nieuwe vormen van beeldtaal onderzoeken.

Ik geloof dat sterke fotografie niet alleen zichtbaar is, maar ook voelbaar. Dat een beeld zich niet in één keer prijsgeeft, maar zich langzaam ontvouwt.

Zoals een regel uit een gedicht kan blijven hangen, zo moet een beeld blijven spreken.

Neem contact met mij op

Ton Bennemeer Fotografie

Mob. 06-51516748

ton@bennemeer.nl

Privacy policy

Realisatie Ben & More | Fotografie Ton Bennemeer